Naam: Bonfire
Geboren: 1983
Overleden: 2013
Ruiter: Anky van Grunsven (Nederland)

Belangrijke sportresultaten:

Olympische Spelen Sydney, gouden medaille individueel, zilveren teammedaille (2000) *
Olympische Spelen Atlanta, zilveren medaille individueel, zilveren teammedaille (1996) *
Olympische Spelen Barcelona, zilveren teammedaille, vierde individueel (1992) *
Wereldkampioenschap Rome (WEG), zilveren medaille individueel, zilveren teammedaille (1998) *
Wereldkampioenschap Den Haag (WEG), gouden medaille (Kür), zilveren teammedaille (1994) *
Europese Kampioenschap Arnhem, gouden medaille individueel, zilveren teammedaille (1999) *
Europese Kampioenschap Verden, zilveren medaille individueel, zilveren teammedaille (1997) *
1e Wereldbekerfinale Den Bosch (2000) *
1e Wereldbekerfinale Dortmund (1999) *
1e Wereldbekerfinale Göthenburg (1996) *
1e Wereldbekerfinale Los Angeles (1995) *
2e Wereldbekerfinale Göthenburg (1998)*

Uitspraak van ruiter:

“De intense band die ik met Bonfire heb, zal ik nooit met een ander paard krijgen. Het is niet uit te leggen. Het is alsof je vraagt wat leven voor mij betekent. Het gaat niet eens om goud. Het is een voorrecht dat ik elke dag met zo’n paard mag werken. Het moeilijkst van paarden is dat je ze overleeft. Als ik daar aan denk, schiet ik vol.”  “Bonfire heeft mijn jeugddroom verwezenlijkt: onderdeel zijn van een historische Nederlandse dressuurcombinatie. Wie Anky van Grunsven zegt, zegt Bonfire en andersom. Iedereen in dit land weet dat je over een paard praat, als je het over Bonfire hebt. Van zoiets droom je en ons is het gelukt.”

Overige informatie:

Bonfire en Anky van Grunsven hebben de dressuursport groot gemaakt in Nederland. Natuurlijk had ons land al diverse goede en spraakmakende combinaties gekend, de successen en de prestaties van Bonfire en Van Grunsven waren toch van een niet eerder gezien niveau. Ook buiten de hippische wereld zijn ze bekende namen geworden. Fokker Karl Bernd herinnert hem nog als ‘een van de mooiste paarden die ik ooit op stal heb gehad, hij had een prachtige bouw en een pittig karakter. Een veulen om verliefd op te worden.’ Hij fokte hem op voor de hengstenkeuring maar daar speelde de stap hem parten, hij werd niet gekeurd. Die stap bleef ook later een zwak punt, maar hij wist dit wel ruimschoots te compenseren. Via een handelaar kwam hij terecht bij Wim van Grunsven, die hem kocht voor zijn 17-jarige dochter Anky. Zij zou enkele jaren later met Prisco haar eerste Olympische Spelen rijden. Anky viel direct voor zijn uiterlijk, de uitdrukking van zijn hoofd en zijn manier van bewegen. Ze gaf hem de naam Bonfire, wat vreugdenvuur betekent. Onder het zadel bleek hij een genie, maar ook een enorme angsthaas. Dat speelde hem vaak parten en het vergde engelengeduld van zijn amazone. Met Gigolo en Isabell Werth als grootste tegenstanders, groeiden Van Grunsven en Bonfire naar absoluut topniveau. Ze braken vele records en wonnen vrijwel alles wat er maar gewonnen kon worden, met het Olympische goud in Sydney als ultieme zege. In totaal werden ze negen keer Nederlands kampioen. Op Indoor Brabant nam Bonfire in 2002, wegens de MKZ een jaar uitgesteld, afscheid van het Nederlandse publiek. Daar was zoveel belangstelling voor dat de topruin zowel op zaterdag als zondag kon komen opdraven. Hij genoot nog lange tijd van zijn pensioen bij Anky van Grunsven. In oktober 2013 kwam een eind aan het leven van Bonfire. De Ziekte van Cushing en hoefbevangenheid werden de legendarische ruin op dertigjarige leeftijd fataal. In Erp staat een standbeeld van Bonfire, gemaakt door Toon Grassens.

 

 

 

Stamboek: OLD (GER)

Maak een Gratis Website met JouwWeb